Aşk mı bu yoksa özlemek mi?
Her cümlesinden, her internete gelip yazmasından zevk almak, gelmeyince beklemek, özlemek, merak etmek... Geldiğini görünce sevinmek, dünyalara sahip olmuş gibi mutlu olmak. İmkansız olduğunu bile bile, tıpkı yıllar öncesindeki gibi. Yine, yeniden, bile bile, körü körüne, mazoşistçe!
İmkansız olduğunu bile bile bağlanmak mıdır aşk? Hiçbir beklentin olmadan sadece kendi hislerin ve hayallerinle büyüttüğün. Ünlü düşünürün dediği gibi; Beğendiğiniz bedenlere hayallerinizdeki ruhları koyup aşk sanıyorsunuz." Gerçekten de öyle mi? Hayallerimizde ki ruhları çıkarınca o bedenden, ne kalır ki geriye? İlk görüşte aşkta buna benzemiyor mu zaten?
Yıllar öncesindeki gibi saçma ümitler besleyip, hayallerle canlandırmak ve onu yaşamak mıdır kendi kendine?
O duymasa bile haykırarak "Seni Seviyorum" diyebilmek midir aşk? Gerçek aşk, platonik olan mıdır? Eğer öyleyse; SENİ SEVİYORUM.
Azra Sezgin - 02-11-2010-salı
