Bu bende ki karanlığın ardından sende ki seni gördüm ben…

Umudumun bittiği yerde hayatı yaşadım…

Perişan hayallerimle gerçekleştirdiğim rüyam ile susadım sana…

Belki bir gün gelirsen yanıma tükürmek için suratına ”sustum ama…”

Ben her sabaha aşkla uyandım da ne oldu??!!

Kahrolası hayalinle yandığım gecelerin kör kurşunu aldı canımı…

Sabaha yalnızca toz bulutu kaldı attığım senin ardından..

Belki bir gün çıkarsan karşıma tükürmek için suratına “sustum ama..”

Ben çırak olmadan ustası oldum hayatımın…

Her güne ayrı acının meyvesini tadarak büyüdüm çünkü…

Tokatını yediğim zaman hayatın anladım ki ayağa kalkıyorum…

Belki bir gün anlarsan ihanetini tükürmek için suratına “sustum ama…”

Günlerce kaldığım sokaklarla yoldaşken kim tuttu elimi…

Viranelerle sarhoşlarla paylaşırken derdimi kim beni itti…

Ben dermanı sende ararken anladım ki yalandan olan sendin…

Bir yangın seni yok etmeye yeterken ben küllerin arasından yeniden doğdum…

written by GAMZE SERÇEM